Huwag Hayaang Maulit
Ni Alexander Martin Remollino

NOONG AKO'Y nasa ikaapat na taon ng haiskul, sinabi ng aming guro sa Araling Panlipunan na, “Paulit-ulit lang naman ang kasaysayan, e.”

Sa maraming pagkakataon ay totoo ang sabing ito.

Noong panahon ng dating Pangulong Ramos, may mga nagpanukala na ng pagpapairal ng isang national ID system. Ngunit tinutulan ito ng maraming tao kaya’t hindi naisakatuparan.

Ngayo’y may mga nagpapanukala uli nito, ngunit ang nasabing panukala’y tinututulan na naman ng marami.

Ano ba itong national ID system? Bakit ito tinutulan noon at bakit ito tinututulan ngayon?

Ang national ID system, anang mga nagpapanukala nito, ay isang sistema ng pagkilala kung saan ang bawat mamamayan ay gagamit ng isang identification card na naglalaman ng mga impormasyong madaling mahahanap ng pamahalaan mula sa mga talaan nito. Makapagpapabilis daw ito ng paghuli sa mga terorista.

Mukhang magaling, hindi ba?

Ngunit balikan natin ang nakaraan.

Noong dekada 50, nag-akala ang noo’y Pangulong Quirino na didigmain ng kanyang pamahalaan ang komunismo. Subalit wala siyang ginamit na malinaw na pagpapakahulugan sa komunismo, kaya’t ang bawat bumatikos sa sukdulang pagsakyod ng pamahalaan sa imperyalismong Amerikano—pati na si Blas Ople—ay naituring na komunista, at marami sa kanila ang dumanas ng pang-iipit at may ilan pang nabilanggo.

Noong dekada 70, ang noo’y Pangulong Marcos ay nag-akalang ililigtas niya ang Pilipinas sa komunismo. Subalit wala siyang malinaw na pagpapakahulugang ginamit sa salitang komunismo, kaya’t ang lahat niyang kalaban sa pulitika—pati na si Ninoy Aquino—ay naituring na komunista, at marami sa kanila ang nabilanggo, hindi rin mabilang ang mga pinahirapan, at may mga pinatay pa.

Ngayon, sapagkat ang ating pamahalaa’y walang pagpapakahulugang malinaw na ginagamit sa salitang terorismo, ang mga tumututol sa national ID system ay nagtatanong kung ano kaya ang makapipigil sa pamahalaang ituring na terorista at ipadakip ang sinuman—maging yaong natutulog lamang sa bangketa.

Madalas ngang maulit ang kasaysayan. Ngunit huwag nating hayaang maulit ang madidilim na panahon ng mga dekada 50 at 70.