Aasa Pa Ba?
Ni Angela

PAANO KUNG dumating ang araw na iiwanan ka na ng taong mahal mo, ano kaya ang gagawin mo? Eh paano naman kung balikan ka niya, sasama ka pa ba sa kanya, kahit alam mong ilang beses ka na niyang ginagago? Anong paiiralin mo, puso o utak?

Ilang beses na 'yang pumasok sa utak ko, kaso ang sarili ko ang gumugulo sa akin. Minsan nga sarap iumpog ang sarili ko. Sabi nga ng kaibigan kong si Camille, ako ang gumagawa ng sarili kong conflict. Maano raw ba na makuntento sa isang desisyon. Kung mali man, wala na raw akong magagawa; yun ang pinili kong daan. Siguro tama siya, kasi nga naman, nakabuo na ako ng desisyon, tapos bigla na lang magbabago.

Nakakainis kapag iniwan ka ng taong pinaglaanan mo ng oras at panahon. Bigla-bigla na lang lalabas sa bibig mong, “tangna, walang utang na loob to ah!” pero kahit magalit man ang mundo sa kanya, ang lahat ay nangyari na. Kailangang dumiretso ka na sa lalakbayin mo dahil mahaba pa’yon, baka matraffic ka pa.

Pero minsan, hindi mo ring mapigilang mag-isip kung ‘paano kaya kung nagkabalikan kami. Ipagtatanggol pa kaya niya ako? Magpapakita na nga kaya siya? Hindi na ba siya duwag?” gusto mo paring bigyan ng pagkakataon ang taong yon, yun eh dahil sa pagmamahal na tinatawag nila. Pero sa tingin ko lang, yung pagmamahal, hindi dapat dumating sa sitwasyon na yung isa ay naagrabyado; yung may inaabuso, may nasasaktan. Dahil kung ang nasusulat sa banal na libro tungkol sa pag-ibig ay “Love is kind, gentle, unselfish...” eh hindi dapat maging dahila ng kalungkutan o susi ng kasawian ang damdaming ito.

Sa ngayon nakagawa na ako ng hakbang, at sana hindi ko pagsisihan ang pag-iwan naman sa kanya. Quits lang, ika nga. Subalit alam ko, dito sa kalooban ko ay may pagsisisi parin, may paghihintay at nagbabakasakali na sana kami pa rin.

Magpapakatanga pa rin ba ako o itutuloy na ang naumpisahan ko?