Hindi ko intensiyon at mas lalong hindi ko sadyang gawin ito para sa iyo. Hindi ka mahalagang tao sa buhay ko upang pag-alayan at pag-aksayahan ng panahon para lamang gumawa ng isang obra maestrang nakapangalan sa iyo. Ngunit alam ko na sa pamamagitan nito ay malalaman mo ang nadarama ko sa iyo-at lalong hindi espesyal ang damdaming iyon.

Galit. Hinanakit. Paninibugho. Iyan at iyan lamang ang nadarama ko sa iyo. Wala akong balak kaibiganin ka dahil sinayang mo lamang ang tiwala kong dati nang inilaan sa iyo. Hindi ako sadista para ikaligaya ang saktan ka, dahil sa pagkakaalam ko, mas doble o triple pa ang sakit na ipinadama mo sa akin kung ikukumpara sa nararamdaman mo ngayon. Yun ay kung may nararamdaman ka pa.

Masakit isipin, dahil hindi ko akalaing ikaw pa pala ang sisira sa mga pangarap ko. Hindi ko inisip na ikaw na kilala ko bilang isang mahinhin, relihiyosa, at malinis na binibini ay isa palang babaeng hindi ginagamit ang isip; handang ibigay ang sarili at dangal, makuha lamang ang ninanais na makuha. Nakakahiya, mas matanda ka pa naman sa akin ng ilang taon pero tila yata isang bata pang katulad ko ang nakatapat mo at nagbibigay aral at nagsasabing mali ang kumuha ng hindi sa iyo.

Siguro'y narinig mo na ang isang bahagi sa korido ni Balagtas na pamilyar sa ating mga Pilipino. Huwag mo lamang tangkain na gamitin ang mga salitang ito at gawing dahilan sa pagbibigay mo ng pasakit sa akin, dahil ang paghamak mo sa lahat ng bagay makamtan mo lamang ang iyong iniibig ay isang kalokohan. Kung talagang tunay ang damdamin mo sa iyong iniibig, hindi mo tatangkain man lamang na kunin siya kung alam mo namang may iba na siyang minamahal at ganoon din naman ang minamahal nito.

Prangka ako, diretso magsalita. Ayoko nang lumiliguy-ligoy pa. Ayoko nang pinapatagal pa ang mga nais kong ipahayag lalo na kung ito ay tunay na nakakaapekto sa akin.

Hindi ko nais na malaman pang kasa-kasama mo ang lalaking iniibig ko. Maaring hindi ito makatwiran para sa ibang tao, ngunit sa pagkakataong dumating sa akin na ako'y iyong pinasakitan ng husto, sa aking palagay ay nasa akin ang lahat ng alas upang mangatwiran at gumawa ng desisyong nararapat sa akin at sa lalaking minamahal ko.

Mahirap kapag nasasaktan ka, pero dumarating ang mga pagkakataong kailangan mong mamili; kailangan mong mag-isip kung ano ang makakabuti sa iba, dahil ang tunay na pag-ibig ay hindi ang pag-aalaala mo sa iyong sarili, kung hindi ang pag-alaala mo sa ibang tao.

Sabi nila na mas masuwerte ka raw sa akin sapagkat nasa iyo na ang lahat ng pagkakataon, oras at atensiyong minsan at palagi kong hinahanap-hanap. Hinayaan ko iyon. Siguro nga naging martir ako para hayaan kang magtampisaw sa pagkakataong inilaan ko sa iyo. Subalit sa mga sandaling ito, kailangan ko nang magsalita dahil ang minsang pagbigyan ka ay nakakasama at nakakasakit na.

Siguro kahit mga kawikaan ng mga dakilang pilosopo ay hindi tatalab sa iyo. Marami na akong nalaman sa iyo; at dahil doon ay lubos na ang disgusto ko sa iyo. Maaaring hindi sapat ang salita kong ito, at sa konsensiya mo na lamang ang siyang bahalang kumausap sa iyo.

_________________
Si Angela ay isang high school student mula sa Cavite.