Iniisip marahil ng karamihang mga Pilipino na ang noo'y pinag-uusapang
giyera ay magaganap lamang sa malalayong mga lupalop. Hanggang iniulat
ng mga pahayagan nang umagang iyon ang napipintong pagkagunaw ng Metro
Manila.
Isang higanteng nuclear warhead ang di-umano'y inilihis ng kung
anong heo-magnetikong puwersa palayo ng Gitnang Silangan, na siyang
orihinal nitong pakay, at sa halip, ayon sa mga kalkulasyon, ay babagsak
sa Kamaynilaan sa ganap na alas diyes ng gabi ding iyon. Tinatayang
iiwan nitong isang dambuhalang hukay ang siyudad at magluluwal ng
kataklismong lilipol sa halos tatlong kapat ng pambansang populasyon.
At hinihintay ng mga pinuno, sa gitna ng tumatangis na mga rosaryo,
ang bagwis ng kaligtasang liliwayway mula sa Kanluran. Ngunit wala
umanong lakas ang Amerika laban sa kilos ng Kalikasan. Natapos ang
isang dakilang pagkakaibigan nang araw ding iyon. Sapagkat sa oras
ng katapusan, anong pang pakinabang ang maidudulot ng mga tratado?
Katanghalian na noon nang pumutok ang balitang pinapasok ng mga
mamamayang gusgusin at nakayapak ang mamahaling mga hotel at restawran.
At sila'y pinagsisilbihan bilang mga importanteng bisita, nagpipista
sa mamahaling pagkain at nagsi-siyesta sa malalamig na mga bulwagan.
Sapagkat sa oras ng katapusan, ano pa nga ba ang halaga ng tubo at
kapital?
Sa mga asyenda nama'y magkasamang nagmi-minindal ang panginoong
maylupa at ang magsasaka sa lilim ng mga ektarya, at hindi nila pinag-uusapan
ang ani. Sapagkat sa oras ng katapusan, ano pa nga ba ang halaga ng
lupa?
Anupa't sa dapithapo'y nagsibabaan na rin ang ating mga hukbo mula
kabundukan at nakangiting bumubulalas ng "Gabi na Kumander!"
Sapagkat sa oras ng katapusan, para saan pa nga ba ang digmang bayan?
Sa Maynila, ang sangkatauhan ay bago pa lamang nagigising, walang
iniwan sa mga bilanggong ngayo'y pila-pilang lumalabas ng selda't
bartolina bilang mga isang-araw na parolado. Sa mga kalye'y magkayakap
ang magkakaanak at ang di-magkakilala'y matamang nag-uusap. Ang mamang
ito ay ngayon lang nagka-panahong makipag-ahedres sa plasa. Ang inang
iyo'y may mga anak na di na mangangailangan ng baon sa eskwela. At
masdan ang mga sasakyang abandonado sa mga kalsada! Alas sais ng hapo'y
nagdeklara ang pangulo ng panghabambuhay na moratorium sa pagtaas
ng presyo ng langis. At ang buong sambayanan ay inanyayahang bumuhos
sa Luneta upang doo'y panoorin ang pagsambulat ng mga kuwitis sa ganap
na alas diyes ng gabi.
Ngunit dumatal na at lumipas ang hatinggabing may samyo ng ilang-ilang:
kataka-takang ang inaasahang mga bola ng apoy ay hindi dumating.
Kinabukasan, laman muli ng mga pahayagan ang kung anong heo-magnetikong
puwersang himalang nagpabago sa trajectory ng bomba at maluwalhating
nagpabagsak nito sa malayong lupalop ng Gitnang Silangan.
