BANDANG HULING bahagi ng Hunyo nang mapansin ko ang karatula sa isang
bahay sa pangunahing lansangan ng aming subdibisyon. Ang mga tao raw
sa bahay na iyon ay nagtitinda ng libro, sa mababang halaga, tuwing
Linggo. Malapit sa simbahan ang bahay na ito, kaya't tamang-tama nga
naman ang Linggo.
Ngunit ang bahay na ito ay isa sa pinakamagagara sa lansangang iyon
sa aming subdibisyong panggitnang uri. Ibig sabihin, ang nagpatayo
nito ay hindi rin gaanong matatawaran ang kakayahang pinansiyal, ngunit
ngayo'y nagbebenta ng mga libro.
Ganito rin ang kaso ng dalawa sa aming mga kapitbahay. Pareho silang
nagsagawa ng garage sale nitong nagdaang Hulyo. Ang kanila namang
ipinagbili ay mga damit at iba pang kasangkapang pambahay. Kagaya
ng tinutukoy na bahay sa pangunahing lansangan ng aming subdibisyon,
ang mga bahay na ito ay kabilang sa pinakamagagandang bahay sa aming
lansangan.
Nitong kamakailan, kapansin-pansing dumarami ang mga nagnenegosyo
nang ganito saan mang dako tayo mapaliko, lalo na sa Kalakhang Maynila.
At ang lalo pang kapansin-pansin dito, karamihan sa napapansin nating
ngsasagawa ng ganitong negosyo ay mga tahanang hindi natin kailanman
inakalang magnenegosyo nang ganito.
Ang mga garage sale ay mga negosyong napakaliit. Ang mga ito'y walang
hinihinging puhunan liban sa mga lumang pag-aari o kagamitan. Di kasi,
napakaliit lamang ng maaaring kitain sa ganitong mga negosyo—talagang
panawid-gutom lamang na pansamantala, dili kaya'y pandagdag sa maliit
na kinikita. Hindi magnenegosyo nang ganito ang sinuman sa ngalan
lamang ng pagnenegosyo—ang nagnenegosyo nang ganito ay tiyak
na may mahigpit na pangangailangang pinansiyal.
Sa kanyang mga State of the Nation Address (SONA) noong 2002 at 2003,
sinabi ng Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo na umunlad ang ating ekonomiya.
Madalas pa, pag hindi siya nagbibigkas ng ganitong talumpati, ay gumagamit
siya ng estadistika upang patunayan ang ganitong pinagsasasabi sa
kanyang mga SONA: kesyo tumaas ang per capita income ng bansa, kesyo
tumaas ang gross national product ng Pilipinas, at kung anu-ano pa.
Ngunit may estadistika at may estadistika. Hindi lahat ng estadistika
ay kapani-paniwala; may mga estadistikang malalaman mong imbento lamang
kahit na hindi ka dalubhasa sa sosyolohiya, ekonomiks, at matematika
o kaya'y sanay na mananaliksik—estadistikang malalaman mong bula
lamang kung titingnan mo ang paligid.
Maglakad tayo sa lansangan sa loob ng kahit na dalawang oras, at
tiyak na may mararaanan tayong garage sale. Marami pa sa mga bahay
na ito ay magaganda rin namang bahay. Sa mga lugar na dati na nating
ginagalawan, mapapansin natin ang mga garage sale sa mga bahay na
hindi natin kailanman inakalang magsasagawa ng mga ito.
Iyan ba ang mga palatandaan ng isang umuunlad na ekonomiya?
Sa librong Ang Prinsipe ni Niccolo Machiavelli, itinuturong ang panlalansi
ay isa sa mga sandatang maaaring gamitin ng mga pinuno upang patagalin
ang kanilang pamumuno. At mahusay itong nasusunod ng mga pinuno ng
karamihan sa mga bansa.
Ang sandatang ito ay ginagamit din sa atin. Pilit tayong pinapaniniwalang
mabuti ang ating kabuhayang patuloy na nauubos ang kapital dahil sa
pangingibabaw ng mga transyasyunal na korporasyong Amerikano at ng
mga kasapakat nilang ilang negosyanteng lokal tulad ng mga Cojuangco,
Gokongwei at Concepcion upang huwag tayong makaisip na palitan ang
kasalukuyang mga kalagayan.
