TIK. TAK. Tik.
Tatlong minuto bago mag-alas-onse ng gabi. Nasaan na ba 'yung unan?
Ayun! Hihiga ako nang pabalibag. Sa ganitong oras, gabi-gabi, bumabangon
ang patalim sa aking dibdib. Bumabaon sa aking puso, hanggang sa hindi
na halos ako makahinga. Saka ako iiyak nang tahimik.
Isang tili ang pupunit sa katahimikan ng gabi. Tili na galing na
naman sa kanya. Kay Marcela. Susundan ng mga paghingal, pagmamakaawa,
pag-ungol, mahahabang pag-ungol.
Baliw siya! sabi ko sa sarili. Gusto niya ang ginagawa ni Ikito.
Gusto niya maging sa iba pang lalaking nagdaan na sa kanya. Sa loob
ng sampung taon, ganoon siya.
"Marco, parang-awa mo na, buntis ako! Hu—agh! Agh! Huwag,ang
bata! Parang-awa mo na!"
Una si Marco, ang lalaking puno ng lahat. Bago nito pakasalan si
Marcela akala mo 'y maamong tupa. Isang di-makabasag pinggan, subalit
matapos ang kasal pinalitan nito ang maskarang suot. Ang mukha nitong
waring itinapyas sa anghel ay nagtataglay ng kaloobang tulad ng kay
Satanas!
Isang taon matapos ang malagim na pagkamatay ng mga magulang ni
Marcela—tumungo 't nagpalipas ng gabi sa tiyahin niya sa kabilang
baryo noon samantalang siya'y nasa Maynila 't nag-aaral sa kolehiyo'y
sinunog at pinagbabaril ng mga rebelde ang buong baryo bilang pataw-parusa
sa kataksilang inaakusa dahil sa pagtulong ng mga ito sa mga militar—ay
nakilala niya si Marco. Janitor sa pinapasukan niyang outlet store
sa isang mall bilang promo girl. Huminto na siya noon sa pag-aaral
na isang taon na lang sana dahil sa wala nang aasahan. Katulad sa
mga lumang istorya 't pelikula 'y nabihag siya ni Marco at di-naglipat
taon sila 'yikinasal.
"M-Marco, t-tama na,masakit. Kapapanganak ko lang, "
"Ano ka ba, paso lang ito ng sigarilyo, o, ito pa," gimbal
na tinabig ni Marcela ang kamay ni Marco sa tangka nitong pagpaso
sa mismong pagkababae niya. At sa bugbog na katawan ay tinakbo ang
pintuan subalit mabilis na nahablot ni Marco ang buhok niya.
"Talagang matigas ka, ha! Pinapainit mo'ng ulo ko, heto'ng
sa 'yo! "
Paano malilimot ni Marcela ang mga tagpong iyon? Ang mga tagpong
halos hindi na niya makilala ang sarili. Na pakiwari niya 'y inililipad
patungong impiyerno ang katawan niya. Ang bawat sampal, tadyak, suntok,
at paso ng sigarilyo ay totoong malaon nang nagpamanhid sa kanya,
at maging ang marahas nitong pakikipagtalik na wari bang siya'y isang
puta. At hindi niya iyon matatakasan dahil may mapapahamak, bukod
pa sa hayop ang Marcong 'yon. Sinasaktan siya, gabi-gabi, sa ganitong
oras. Lasing man o hindi.
"Marcela! Marcela! Ang asawa mo, napatay,napatay,! "
Kung pagkagulat o pagkatuwa ang nadama ni Marcela nang marinig ang
balitang iyon mula kay Aling Pacing, isang kapit-bahay, ay hindi ko
tiyak. Marahil gulat dahil nanlaki ang mga mata niya at namuo doon
ang mga brilyante't nabasag. At siguro 'y pagkatuwa dahil maya-maya
'y pumalo sa buong bahay ang matunog na paghalakhak. Halakhak na noon
lang nito isinatinig. Nakaaawa, nakapangingilabot.
Isang riot (hindi na bago rito sa iskwater) ang kumitil sa kademonyohan
ni Marco (sampung taon na ang nakararaan at siyam ako noon) na kumitil
din sa impiyernong buhay na pinayakap nito kay Marcela. Pero, doon
ako nagkamali.
"Marcela, mahal kita. Noon pa nang magkaklase tayo sa high
school."
Pangalawa si Herardo, matapos mamatay ni Marco, niligawan agad nito
si Marcela. Ilang buwan makaraan tinanggap naman ito ng huli at dalawang
taon mula noon sila 'y nagpakasal. Wala akong ideya kung bakit at
wala rin akong balak alamin. Dahil iba si Herardo kay Marco. Responsable,
mabait, tapat, kahit ano yatang sabihin mong magandang katangian ay
si Herardo iyon. Kaya nitong tanggapin si Marcela't ang nakaraan.
Ang lahat? Hindi pala, maliban sa isa.
Ang isang alaalang iniwan pala ni Marco na tulad sa mikrobyo 'y
hindi agad mapapansin kay Marcela. Alaalang hindi kailanman matanggap
at maatim ni Herardo.
"Sundin mo ako, Herardo, sundin mo ako," halos pahisteryang
daing ni Marcela.
"Ano bang nangyayari sa 'yo? Alam mong mahal kita, hindi ko
magagawa ang sinasabi mo," nanggigilalas na tanong ng lalaki
kay Marcela. Tumayo't inabot ang switch ng malaking ilaw. Para lamang
kumalat ang kilabot sa mukha ni Herardo ng tumambad ang katawan ng
babaeng nadadamitan ng sari-saring, maliliit at malalaking, pilat!
"Sinong baboy ang gumawa niyan sa 'yo?"
Mahigpit na pinagsalikop ni Marcela ang kumot sa hubad na katawan.
"Hindi na mahalaga kung sino, Herardo, at hindi ko rin alam kung
anong nangyayari sa katawan ko, talagang hindi ko alam. Basta gusto
ko, Herardo, naiintindihan mo, gusto kong saktan mo muna ako!"
Subalit hindi tuminag si Herardo sa kinauupuan. Makaraa'y marahas
na bumangon si Marcela. Sa panlilisik ng mga mata ni Marcela at mabilis
ring pagbangon kasabay ng pag-abot sa ashtray sa tokador at pagbato
niyon sa likod ni Herardo. "Hindi mo ako iiwan nang ganito! Sinungaling!
Hindi mo ako mahal. Kung mahal mo ako susundin mo ang gusto ko!"
At sa pagkagulat ni Marcela 'y wala pang isang segundo 'y nasa leeg
na niya ang mga kamay ng lalaki. Ang mukha 'y halos hindi na niya
makilala sa galit na bumalatay roon.
Sinasaktan na siya nito. Tulad ng nais niya, sa ganitong oras, gabi-gabi.
Ang sakalin hangga't maaari bago ang pagtatalik, ang mahahabang pag-ungol.
Sapat, upang ang pangakong pagsasamang habambuhay ay tumumbas lamang
sa limang buwan. Animo 'y manipis na ulap ay iniwan siya ni Herardo,
sa kabila na malalim ang damdamin nito para sa babae.
At ang pagkatuklas na iyon ni Marcela sa obsesyon ng katawan ay
ang naging daan para sa marumi't pinakamatandang propesyon sa balat
ng lupa 'y ibalot niya sa pagkatao. Na kahit ilang beses ko mang tutulan
ay wala akong magagawa. Wala. Kahit ba—wala.
"Tutulungan kita, Marcela. Sasamahan kita sa Psychiatrist,
iyon ang makatutulong sa 'yo. That 's acquired masochism."
"Hindi ako baliw! At wala akong sakit, hindi ito sakit, Ricky,
gusto ko 'to, gusto ng katawan ko! "
Pangatlo si Ricky. Live-in sila. Isang bank manager na nain-love
sa babae nang minsang magkainuman sampu ng barkada sa club na noon
ay pinapasukan ni Marcela. Una pa lang ramdam ko nang hindi lang laman
ang habol niya kay Marcela kundi iyong damdaming walang eksaktong
kahulugan. Sa madaling salita, seryoso si Ricky kay Marcela. Seryosong
umabot pa nga sa puntong gusto niyang tulungan si Marcela. Ubusin
ang lahat ng ipon para lang maipagamot siya. Ngunit mariin itong tinanggihan
ng babae. Dahilan upang maramdaman din ni Ricky ang awa sa babae at
pagkasuklam sa lalaking tumanim niyon kay Marcela. Pero ang hindi
ko inaasahan ay ang pag-abot sa usaping, pagpapakamatay.
"Ricky! Diyos ko, bakit Ricky? Bakit?"
Saksi ako sa ga-drum na iniluha ni Marcela. Sa pait na pagsisising
lumukob sa mukha nito habang nakatingala sa nakabinbing bulto ng lalaki.
Sa nagbigting si Ricky.
Lima pang mga lalaki ang sumunod. Parang videong ini-rewind na tulad
ni Ricardo't Herardo'y agad ding nagsiwala, hindi nakatagal. Dahil
sa mga panahong iyon, gumon na si Marcela sa karamdaman.
Hanggang sa dumating si Ikito, isang Hapones na nakilala ni Marcela
sa kasalukuyang pinapasukang club.
"Bakero!
Napabalikwas ako sa higaan. Naputol ang pag-iisip. Hindi na bago
ang salitang iyon na si Ikito ang may sabi mula sa kanilang silid.
Subalit may kung anong sapal na humarang sa aking lalamunan, kakaibang
kabang sumalakay sa akin. Anong nangyayari?
"Huwag, Ikito! Huwag mong gagawin 'yan! Hu—"
Mabilis akong napatakbo sa kanilang silid. Tinabig ko ang pintuan.
Upang matakot at hayaang gapangan ng gimbal ang buo kong sistema sa
aking nasaksihan!
Hindi! Batid kong inusal ko ang salitang iyon subalit may kung anong
umipit sa aking tinig. At sa nanginginig na mga tuhod, bumagsak ako
sa sahig. Habang malayang nababasag at naglalandas sa aking mukha
ang mga luha mula sa aking mata at higit ang pagdurog ng puso sa nakita.
Saka ko tiningnan si Ikito. Galit ang nakakalat sa itsura. Wala akong
maaninag ni konting awa, pag-aalala o pagsisisi sa ginawa. Habang
hawak nito ang mahabang patalim. At noon ako nakapagsalita.
"Hayop ka, hayop ka, pinatay mo si Marcela! Hayop ka pinatay
mo ang aking ina!"
Kung kinain man ng kadiliman ng gabi ang aking tinig, hindi ko matiyak.
Ang alam ko, narinig iyon ni Marcela. Ng kanyang kaluluwa.
Tik. Tak. Tik.
---------------
