Lumaban siya sa diktaturyang Marcos. Naging bahagi siya ng Communist Party of the Philippines. Noong 1982, sa murang edad na 34, siya ay pinaslang ng mga pasistang galamay ng rehimen.

Siya si Edgar Jopson.

Hindi puwedeng pag-usapan ang dekada sitenta nang hindi mababanggit ang pangalang Edjop. Siya ang kumakatawan sa naratibo ng isang henerasyong magiting na hinarap ang hamon ng kasaysayan. Siya ang pinakabantog na martir ng mga kabataang lumaban sa diktadura.

Ngayong buwan ay ating ginugunita ang ika-dalawampung taon ng pagkamatay ni Edjop. Sa isang panahon ng ligalig at kasamaan, si Edjop ay tumindig bilang isang matapang at mabuting mandirigma. Ang mga kagaya niya ang dapat pamarisan ng lahat. Huwaran at inspirasyon ang kanyang buhay sa lahat ng kabataang Pilipino.

Kung tutuusin, may naghihintay na payapa at mayamang kinabukasan ang mga tulad ni Edjop sa kalakarang umiiral. Kung nagpasya lamang si Edjop noon na manahimik sa nakikitang mali sa lipunan, marahil ay isa na siyang senador o mayamang negosyante ngayon. Subalit pinili niya ang isang masalimuot na landas sa paniniwalang ito ang tama para sa nakakarami.

Una siyang nakilala noong First Quarter Storm ng 1970. Pinangunahan niya ang mga rally ng mga estudyante laban sa corruption at pagmamalabis ni Marcos. Sa isang dayalogo sa Malakanyang, minaliit siya ng dating Pangulo at sinabihang "you're only a grocer's son" nang hinamon niya ito na pumirma sa isang manipesto na hindi siya tatakbo ulit sa pagkapangulo.

Kaaway ni Edjop ang mga radikal na kabataan noon tulad ng Kabataang Makabayan. Tinuligsa si Edjop sa paggigiit ng mga simpleng reporma sa pamahalaan imbes na manawagan ng mga pundamental na pagbabago sa lipunan. Sa isang rally sa harap ng Kongreso, habang nagsasalita si Edjop sa entablado ay inagaw ng isang miyembro ng KM ang mikropono at sinabihan si Edjop na "kleriko-pasista, isa kang kontra-rebolusyonaryo."

Ang hidwaan sa pagitan ni Edjop at ng mga radikal ay hindi naman nagtagal o nagdulot ng matinding sigalot. Nang tinanggap ni Edjop ang gantimpalang TOYM, inalay niya ito sa mga miyembro ng kilusang kabataang-estudyante.

Noong ikalawang hati ng taong 1970 ay nasaksihan ni Edjop at ng kanyang grupo sa pamamagitan ng isang fact-finding mission ang pang-aapi sa mga maliliit na magsasaka nang sinunog ng isang natalong despotikong panginoong maylupa sa halalan ang isang buong barangay sa Ilocos Sur.*

Nang maging bahagi si Edjop ng Concon noong 1971, nakita niya ang maruming pulitika dahil walang pagtatago ang panghihimasok ni Marcos sa ginagawang bagong Konstitusyon. Sa panahong ito ay nawawalan na ng pag-asa si Edjop sa sistemang umiiral. Kaalinsabay nito ay nagkaroon siya ng pagkakataon at ilang mga kasamahan sa NUSP na tumungo sa Tsina upang masaksihan ang mga nagaganap na pagbabago dito na yumayanig sa buong mundo sa panahong iyon.

Matapos ang kanyang pag-aaral, inaasahang siya ang hahawak ng negosyo ng kanyang pamilya subalit sinabi niyang tatatanggapin niya lamang ito kung ang tubo ng kanilang negosyo ay kahati ang mga manggagawa. Sumali si Edjop sa isang labor federation at naging aktibo siya sa usapin ng paggawa.

Para kay Edjop, ang kanyang lubusang pagkamulat sa suliranin ng lipunan ay naganap sa mga picketline at welga ng manggagawa. Sa kanyang dedikasyon na alamin ang problema ng mga maliliit na manggagawa ay nakita niya ang pangangailangan ng tuluy-tuloy na pagtibag sa sistemang mapang-api.

Noong 1973, si Edjop ay naging kasapi ng CPP. Noong 1980 ay naging miyembro siya ng Central Committee ng Partido. Si Edjop ang nagbalangkas ng isang masinsin na plano kung paano isusulong ang rebolusyon sa rehiyon ng Mindanao.

Noong Setyembre 20, 1982, pinaslang si Edjop sa Davao City. Ayon sa mga saksi, puwede pang mabuhay si Edjop kung dinala siya sa ospital ng militar.

Marami ang nagulat at nanghinayang sa pagkamatay ng isang matalino at makabayang Pilipino tulad ni Edjop. Marami ang humanga sa paninindigan ni Edjop na iwan ang isang payapang buhay upang ipaglaban ang kanyang prinsipyo.

Kahit hindi siya rito nagtapos, sa UP siya ibinurol. Ang pamantasan ay nagluksa sa maagang pagkawala ng isang buhay na dakila. Bago pa man namatay si Ninoy noong 1983, ang buong bansa ay nagluluksa na sa pagkamatay ni Edjop. Sa UP, Ateneo, sa mga welga't picketline, sa kalunsuran at kanayunan, naghalo ang tinig ng pangungulila't galit sa pagkawala ng isang rebolusyonaryong Pilipino tulad ni Edjop.

Dalawampung taon ang makalipas, nagpapatuloy ang mga sinimulan at adhikain ni Edgar Jopson. Marahil ay sasama ang loob ni Edjop kung makikita niyang tumindi ang mga suliranin ng bansa na walang pinagkaiba sa kanyang panahon. Pero tiyak na ikakatuwa niya na hanggang sa kasalukuyan ay bukambibig pa rin siya ng kilusang kabataang estudyante na patuloy ang pag-ani ng mga malalaking tagumpay. Ipagmamalaki niya ang pagsulong ng militanteng tradisyon ng kilusang paggawa. At higit sa lahat, ikagagalak niya ang paglakas ng pakikibaka ng mamamayan na isang maningning na bituin ng pag-asa para sa lahat ng nagnanais ng pagbabago.

* Mukhang noon pa man ay ugali na ni Chavit Singson ang magsumbong dahil tulad ng paglalantad niya sa mga kasalanan ni Erap, si Singson din ang nagbalita sa publiko tungkol sa krimeng naganap sa kanyang bayan. Ang natalong pulitiko ay si Bingbong Crisologo, isa ngayong Konsehal sa Quezon City.