TULA
Imik/Himig/Himagsik
Ni Carlos
Piocos III
Wala nang imik
ang gabi,
kanina lamang ay bumubulong
ang talilis at lagaslas ng mga kawayan,
manapa'y tubig sa pakikipaglaro sa amihan,
hindi ko iniisip na titigil sila sa paghaharutan.
Tahimik na ang
paligid,
napipi na ba ang mga uyayi ng diwata sa di kalayuan?
Wala na ni malamyos na saliw ng timbuli't kudyapi,
ni alingawngaw ng naghaharing tinig,
hindi ko alam.
Hindi maintindihan ang kanyang biglang pagtahan.
Wala nang kibo
ang dilim.
Wala na rin ang mga nagtatampong yabag ng mga anino,
aninong nakawala sa tanikalang liwanag.
Ang paglaya ba nila'y pagtahimik lamang sa isang tabi?
O pagkakagapos magmuli sa mapanakop na kadiliman?
Tahimik pang
naghintay ang gabi,
(takot) sa bagong sulyap ng masigasig na silahis ng araw,
napakaraming hiyaw ang kanyang naikubli
sa tabing ng mga lilim at lihim—
mga pinipigil na pag-aklas (pumipiglas),
pagkawala (nagwawala),
pagtakas (umaalpas).
Sa katahimikang
iyon ng nagtitimping gabi,
tuluyang nag-alsa ang aking mga muni-muni
Si Carlos ay kasapi ng UP Ugnayan ng Manunulat (UP UGAT)
For
comments and reactions to this article, please visit Tinig.com
Forums.
|
