|
MAIKLING
KUWENTO
Anibersaryo
Ni
Vladimeir B. Gonzales
THROUGH THE years… you've never let me down… you turned
my life around… the sweetest things I found… I found in
you…
Okey 'tong videoke
mo, pare! Ito talaga ang gustung-gusto naming kantahin ni Sonya.
Palagay ko kakanta kaagad iyon pag-uwi niya. Sayang nga e, kasi
ibebenta ko 'tong VHS player namin, medyo kinakapos kasi kami ngayon.
Ikaw pare, gusto mo ba ng VHS? May discount pag ikaw ang kumuha.
Ano, pare, gusto mo, kukunin mo ba, ha pare, kukunin mo na, ha?
Tang-ina talaga
'tong sina Melo't Jake, nakatulog na. Uminom pa kasi kina Mang Ike
bago tumuloy dito. Kamusta ka na pala? Kailan ba ang balik mo sa
Saudi? Balita ko'y na-promote raw si Roger doon a. Ikaw, ano na
ba ang puwesto mo? Naging secretary ka na rin ba? Ang bilis talaga
ng panahon, ano? Two years pa lang ako nawawala, ang dami nang nangyari.
Pero di bale, masaya naman ako dito , kasama ni Sonya at ni Paul.
Okey na kami dito.
O, ano pare,
kainin mo na iyan! Niluto talaga ni Sonya iyan para sa inyo. Mukhang
nakakasuka lang, pero masarap rin iyan, nakuha niya sa lata ng tomato
sauce. Sige na, kainin mo na!
Ang tagal naman
ni Sonya! Malamang nasa SM iyon, nagbibingo, o kaya'y naggo-grocery.
Anniversary kasi namin ngayon. Twenty years, parang kailan lang.
Gusto kong
mag-swimming sa balong malalim…
Naaalala mo
pa ba ang rocker days natin? Ewan ko sa iyo, pero para sa akin yun
ang pinakamasayang parte ng buhay ko. Di ba pinsan mo pa nga, si
Bert nga ba yun, 'di ba siya ang nagpakilala kay Sonya sa akin?
Hinding-hindi ko makakalimutan ang araw na iyon. Lagi ko pa ngang
nakikita ang berdeng bell-bottom pants at Beegees na t-shirt ni
Sonya pag nananaginip ako. Yung love at first sight namin, at saka
yung dyugdyugan at first sight, puta--unforgettable! Sa backstage,
doon namin inenjoy ang isa't isa. Sumilip ka pa nga noon, 'di ba?
Wild days talaga ang mga araw na iyon. Hinding-hindi ko iyon malilimutan.
Ako ang nakikita,
ako ang nasisisi, ako ang laging may kasalanan…
Ang hirap din
ng kalagayan natin noon, ano? Kung hindi inom, syrup saka tsongki
naman ang pinagdidiskitahan natin! Ikaw ba pare, sinasabi mo sa
asawa mong nagdudurog ka dati? Ikaw kasi, dapat si Beth na lang
ang pinakasalan mo. Bukod sa patay na patay sa iyo iyon ay pareho
pa kayo ng nilakihang mundo. Pero suwerte ka na rin diyan kay Lizette,
mukhang hindi ka naman iiwanan niyan. Tang-ina, ang tagal naman
dumating ni Sonya! Siguro namumuro na sa bingo iyon.
Ah, ah, ah,
ah, staying alive! Staying alive!..
Ang hirap bumuhay
ng pamilya ngayon! Masyadong maraming gastusin. Kaya ikaw, pare,
huwag muna kayong bumuo ng bata ni Lizette. Kung gusto ninyo'y isa
lang muna. Ipunin mo lang nang husto ang kinikita mo sa Saudi, para
paglaki ng magiging anak mo'y hindi na kayo mahihirapan. Gusto mo
bang bumili ng education plan? Tapos na kasi naming bayaran ni Sonya
ang plano para kay Paul, e medyo mukhang made-delay ng pasok sa
kolehiyo 'tong anak ko dahil uulit na naman ng fourth year. Mana
kasi sa tatay, e. Ako nga, walong taon sa hayskul. Kaya nga hindi
na ako nagbalak mag-college. Alam ko namang hindi rin ako papasa,
bakit pa ako mag-aaksaya ng pagod at pera? Pero sinabi ko na sa
iyo yun, 'di ba? Tsk! Manang-mana talaga sa akin ang anak ko.
Ang ganda ng
bahay namin, 'no? Kaya lang ay hindi pa tapos ang sala at terrace.
Sinipa ko kasi yung dati naming arkitekto. Tang-ina, gago talaga
yung arkitektong iyon!
Our house
in the middle of the street…Our house…
Sabi ko na nga
ba, hindi magiging maganda ang pagdating ng arkitektong iyon. Kamag-anak
ko pa kasi ang nagrekomenda sa Raul na iyon, kaya tinanggap ko na
rin kahit na masama ang kutob ko. Lahat daw ng trabaho, nagagawa
niya. Lahat daw ng butas na puwedeng pasukin, papasukin daw niya
para matapos ang trabaho at mapasaya ang kanyang mga kliyente. Hindi
ko naman alam na gago pala ang letseng iyon. Dinalhan ko pa man
din ng regalo noong pinakahuling uwi ko galing sa Saudi. Binilin
pa ni Sonya yun, sumbrerong Nike at sigarilyo raw ang gusto ni Raul.
Sayang. Pero hindi na bale, maghahanap na lang ako ng bagong arkitekto.
Ako na lang ang maghahanap.
Pasensya ka
na pare. Masyado na yata akong dumadaldal. Wala naman kasi akong
ibang makakausap dito. 'Tong sina Melo't Jake, inom at batak lang
ang pinupunta nila dito. Kapag wala akong karga, 'di naman nagpupunta
ang dalawang iyan. Si Paul naman, abala rin sa girlfriend niya't
barkada. Bente anyos pa lang kasi, masyado pang bata. Dapat siyang
mag-enjoy sa buhay. Dapat hindi ko na siya sabihan ng kung anu-ano.
Si Sonya? Ewan ko.
She's got
a devil in her heart…and her eyes, they tell a lie…
Ayos talaga
'tong videoke mo, pare! Mga favorite songs ko ang nandito. Siguro,
nakatago pa rin ang drum set mo sa bahay n'yo. Ako, binenta ko na
yung gitara ko, yung acoustic saka electric. Sumama nga ang loob
ni Paul, kasi ginagamit niya rin ang mga iyon. Mahigpit kasi ang
barangay ngayon, mahirap magbenta ng, alam mo na. Dumarami na raw
ang adik dito sa subdivision, kailangang hulihin ang source, e tang-ina,
ako yun! Lie-low muna ako, pare. Si Sonya naman ay wala ring alam
sa trabaho, pero hindi ko siya sinisisi, hindi ako galit sa kanya.
Mahal ko naman siya, mahal ko ang pamilya ko. Mahirap nang magsimula
ng ibang pamilya 'di ba? Matanda na tayo, pare. Hindi na tayo puwedeng
magloko. Hindi na puwede, hindi dapat.
Our house
in the middle of the street…
O, bakit nagdoble
ang kanta dito? Ikaw, pare, ayaw mo bang kumanta? Sige na, minsan
na nga lang tayo magkita, tapos hindi pa tayo magsasaya. Baka sa
isang buwan, wala na 'tong VHS. Malamang, pati bahay ko mawala na
rin, baka ibenta ko na. Hindi kasi maganda ang ginawa ng Raul na
iyon. Ang pangit ng ginawa niya. Kitang-kita ko ang kapangitan.
Huling-huli ko. Ewan ko ba kung bakit siya pa ang kinuha ni Sonyang
mag-arkitekto sa bahay namin. Gustung-gusto siya ni Sonya, kaya
heto, nasayang tuloy ang pinagpawisan ko sa Saudi. Pero hindi naman
ako galit, pare. Mahal ko si Sonya. Mahal ko ang pamilya ko.
Sorry, pare.
Nakukulitan ka na ba sa akin? Wala kasing makausap dito. Pagtatawanan
lang ako ng magulang ko kung sa kanila ako pupunta. Hindi ko na
nga alam kung saan ako dapat tumakbo. Trabaho, mahirap ding maghanap.
Mga college graduate nga nahihirapan, ako pa kaya? Tama na siguro
yung suma-sideline sa pagtitinda ng mabababatak. Ang kulit ko 'no?
Lasing na rin siguro ako. Nakukulitan ka na ba, pare? Ang kulit
ko 'no?
Like a bridge
over troubled waters…
Alam mo pare,
minsan nga'y naiinggit ako sa iyo. Maganda ang trabaho mo, ang buhay
mo, lahat okey sa iyo. Hindi kayo mahihirapan ng asawa mo. Okey
lang na medyo nahuli ka sa pag-aasawa, wala namang masama doon.
Marunong ba sa gawaing-bahay si Lizette? Alam mo naman si Sonya,
magsaing lang naiiyak na. Palagay ko naman ay hindi naman bobo sa
bahay ang asawa mo. Magiging masaya kayo. Basta pare, huwag sana
kayong magsisi balang araw. Panindigan n'yo na lang pare. Walang
atrasan. Walang sisihan.
I don't wanna
talk about it, how you broke my heart…
Kapag nalulungkot
ako, dinadaan ko na lang sa tulog. Alam ko kasing magkikita naman
kami ni Sonya sa panaginip. Suot pa rin niya ang berdeng bell-bottom
at ang t-shirt niyang beegees. Suot ko naman ang aking paboritong
leather jacket at dala-dala ko pa ang electric guitar ko. Hinaharana
ko siya, pagkatapos ay magdudyugdyugan kami, katulad ng una naming
pagkikita. Love at first sight. Ang sarap ng pakiramdam. Ang sarap
managinip. Kaya lang paano ka mananaginip kung hindi ka makatulog?
Batak kasi nang batak dito. Ewan ko ba pare, naguguluhan ako.
Through the
years… you've never let me down… you turned my life around…
Our house
in the middle of the street…
Pare, umuulit
pala 'tong videoke mo. Sayang, magaganda pa naman ang kanta. Nasaan
na kaya si Sonya? Si Paul kaya, anong oras uuwi? Ang ganda ng bahay
namin ano? Kaya lang kulang pa ang terrace saka ang sala, maghahanap
pa ako ng bagong arkitekto. Gagong arkitekto yun! Si Sonya kaya,
nasaan na? Pasensya ka na, pare, lasing na yata talaga ako. Magulo
na ang isip ko. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko. Hindi
naman ako galit kay Sonya, mahal ko ang pamilya ko. Gusto mong bumili
ng VHS? Sorry, pare. Mababaliw na yata ako. Anniversary kasi namin
ngayon. Twenty years, parang kailan lang.
Pasensya ka
na pare. Siguro, matutulog na rin ako. Saka na lang tayo magkuwentuhan
pagdating ni Sonya. Magpapahinga na rin muna ako. Pasensya na talaga
pare. Pasensya na.
…and
I'm so glad I stayed…right here with you…through the years…
---------------
Ipinagdarasal
ni Vlad ang katiwasayan at tagumpay ng mga bago at lumang relasyon
kahit ngayong nakalipas na ang Araw ng mga Puso.
For
comments and reactions to this article, please visit Tinig.com
Forums.
|
