Tapatang Kano at Abu
Ni Dennis A. S. Aguinaldo

Debate
Pinagtapat sa isang palabas kamakailan ng "Debate" nina "Mare at Pare" ang mga Amerikanong sundalo at ang tropang Abu Sayyaf. Ihinain ito bilang pangunahing tanong: "Kanino ka mas natatakot, sa mga Amerikano o sa Abu Sayyaf?"

Doon ako natakot sa mga implikasyon ng ganyang pagtatanong.

Fan ako kung sa fan ng Debate. Napopopularisa nito hindi lamang ang mga isyu kundi mismong pagtindig ng mga Pinoy para sa kanilang mga prinsipyo. Napagtatapat nito nang maayos ang mga kalahok sa tulong ng mga gabay na katanungan upang maisaayos ang pagluwal sa mga punto at kontrapuntong kumakatawan sa isang isyu. At nailalahok nito ang mamamayan sa tulong ng mga makabagong paraan ng paghahatid ng feedback. May botohan pa at tally na sadyang mas natutukan ng sambayanan kaysa anumang ilabas ng Social Weather Stations. Nagamit nang husto nina Mareng Winnie at Pareng Oka ang mga oportunidad ng midyum para sa kapakinabangan ng kamalayang Pilipino.

Pero bakit ganoon na lamang ang pagtatapat sa mga Kano at Abu? Sa pagtatanong pa lamang, tila may pamumusisyon nang nangyari sa kabila ng pagka-neutral na nais ipakita sa pamamagitna nina Mare at Pare sa studio.

Baka naging primaryang konsiderasyon lang talaga na makaengganyo ng mga manonood sa gabing iyon. Siguro nga talagang kailangang hakutin ang mga tao para punuin ang mga telemessage center, e-mailbox, at cellphone inbox ng programa. Pero anuman ang dahilan, namrublema talaga ako sa indikasyon ng ganitong tanong sa ating panlipunang diskurso. Gagamitin natin ang pagtatapat na ginawa ng katanungang ito para sa ating kapakinabangan rin.

Polarisasyon
Saan ba tayo nais dalhin ng katanungang ito? Nagkakaroon ng mapanlinlang na paghahati ng mga mamamayan. Mga mas takot sa Kano at mas takot sa Abu. May lugar ba para sa matindi ang takot sa dalawa? Kaugma nito ang "bi-polarization" na isinasagawa ngayon ng Estados Unidos (US).

Ang polarisasyong ito ay klasikal na pamamaraan ng digma. Mithi nito ang paghatak sa mga mamamayan sa isang panig. Iniitiman ang "kalaban" para lumabas ang pagkaputi ng "bida." Walang lugar para sa mga in-betweener. Para ka sa "katarungan" o kalaban ka nito. Maraming nagiging mapanganib na simplipikasyon at heneralisasyon dahil sa taktikang ito.

Dalawa ang di-makatarunganganak ng ganitong pag-iisip. Una, hindi na nabubusisi pa ang mga ugat ng pag-aaway. Basta mali ang isa, siya ang nanguna at tanging may-sala. Paano halimbawa, kung may papel naman talaga ang nagpapakabidang panig sa pag-usbong ng pagngangalit ng kabila?

Ikalawa, nagiging matuwid ang anumang isagawa ng bida. Nakukuha niya ang lahat ng suporta. Minimum ang mga katanungan at kritisismo sa kanyang mga ikinikilos at layunin. Kung magtaas ka ng kamay o kilay at pinansin ka, sapat nang sabihing detrimental ang iyong pag-iisip sa "common cause." Kaya mapag-iinitan ka ng mayoryang naengganyo sa kanyang panig.

Interes
Pero sa kasong ito, mapasa-Al Qaeda o Abu Sayyaf, may papel na ginampanan ang US sa kanilang genesis. Ngayon, sa kabig ng pansariling interes itinapat niyo ang sarili nito bilang kalaban ng terorismo at tanggulan ng demokrasya.

At ito naman talaga ang usapin dito. Bakit ipinagtatapat ang mga Kano at Abu na para tayong pinagtatalaga ng isang necessary evil? Porke ba may sarili tayong kinikilalang mukha ng terorismo, it logically follows na may papel na ang mga Kano sa bansa natin? Interes lamang naman talaga nila ang kanilang kinikilala simula't sapul pa lamang ng unang pekeng "pagligtas" nila sa atin mula sa Espanya. Mula sa mga Hapon sa pamamagitan ng tropa ni MacArthur. Mula sa ating "kamangmangan" sa pamamagitan ng giyera, Thomasites, at Commonwealth.

Bakit ipantatapat ang mga Kano sa Abu? Yaon ang dapat katakutan! Lumaki ang problemang Abu dahil sa maling priority ng pamahalaan, pakikipagsabwatan ng mga lokal na opisyal, at maling diskarte ng militar. Matakot tayo na para solusyunan ang problema, itinatalaga ang mga Kano bilang "natural" na katapat ng Abu at sa proseso, mas malaking problema para sa hinaharap ang pinapasok natin.

Tinagurian nilang "Balikatan" ang ehersisyo ng mga Kano at Pinoy sa ilalim ng katraydurang kasunduan na Visiting Forces Agreement. Nasayang ang kagandahan ng salita na nakalaan sana para sa tunay na pagkakaibigan at pagkakapatid ng mga Pinoy. Ginagamit ito ngayon para pagandahin ang imahe ng Kano kasama ang Pinoy. Ngunit ang tunay na imahe ay ang panibagong krus, gawa sa antigong kahoy, na ipinapatong sa balikat natin.

-----------------
Sa kabila ng anumang mabasa sa kanyang apelyido, hindi maka-Kano si Dennis A.S. Aguinaldo. Hindi rin siya maka-Abu.

For comments and reactions to this article, please visit Tinig.com Forums.