MAIKLING KWENTO
Delta Transit
Ni Vladimeir Bautista Gonzales

Unang pahina

Wala talaga akong ideya kung ano ang ibig sabihin ni Al, so tinanong ko siya kasi nandun naman siya at saka siya naman ang nagsabi nun kaya tinanong ko siya.

"Ang tanga mo naman Ian! Hello? FT-Full Time. Underground! Duh! Hello? Ian, hello?"

So yun nga, ganun nga yung sinabi ni Al. Hindi naman talaga yun ang sinabi niya, basta yung full time, yun, totoo yun. Kaya lang hindi ko pa rin alam kung ano ang ibig sabihin ng full time na sinabi ni Al na ikinagulat ko kasi bigla siyang nagsalita e tahimik siya nung una tapos bigla na lang siyang nagsabi na FT na nga siya. Gusto kong ipa-explain sa kanya. Gusto kong malaman kung ano ang balak niyang i-full time.

Pero hindi ko kaagad natanong kasi biglang sumuka yung batang buhat ng nanay niya, yung batang a nasa bandang gitna ng bus. Grabe ang dami ng sinuka niya, as in millions of tiny food particles combined with various gastric juices and other body fluids. Ang dami, sobra. Puwede nang ilagay sa kaldero at gawing lugaw, a hindi, goto pala, kasi may mga buo-buong karne pa dun sa suka ng bata, parang gotong ibinebenta sa may gate ng subdivision namin. Sobra, dami talaga, sobra, sobra talaga, sobra. Puwede rin namang gawing arroz caldo yung suka, yun ay kung manok yung mga buo-buong piraso ng butong kasama sa suka ng bata na sobrang dami nga. Para siyang falls, falls na gawa sa suka. Pagsanjan falls, a hindi Niagara falls, Oo nga! Parang Niagara falls yung suka ng bata, tapos sa tabi ng falls ay may tindahan ng goto saka arroz caldo, pero actually yun din yung suka, ininit nga lang saka nilagyan ng kalamansi saka may kasamang tokwa't baboy. Ganun, ganun yung suka ng bata.

Nakakatuwa yung mga tao dun sa bus. Hindi ko alam kung pinapraktis nila yung ginawa nila o ano, pero basta ang galing nila. Ang galing nilang umarte na parang walang nangyari. Kesehodang may makatapak sa suka, kesehodang matalsikan sila sa mukha o kahit saan. Basta, kunwari wala silang alam. Yung nanay lang ng bata yung nag-react kasi natapunan siya ng suka, at saka yung tatay rin pala nagalit din kasi natapunan din ng suka yung tutang nakatali tapos nakalagay sa loob ng fishnet kasi lulutuin ng tatay ng bata yung tuta pagdating nila sa kanila. Ayaw naman yata ng tatay yung tutang naka-marinate sa suka bago iluto so nagalit sila ng asawa niya. So yun, kinurot nila yung bata, pinalo-palo, binalibag, binigyan ng isang uppercut, dalawang helicopter kick at saka kinamehamewave.

Pero kunwari, hindi concerned yung mga tao. Kasama ako dun ha, sa mga kunwaring walang nakikita, kasi nga gusto kong makuha yung sinasabi ni Al sa akin. Yung iba nga, nagbasa ng diyaryo, may nag-walkman, may naglaplapan pa at may nagtanggal ng sapatos at nagkamot ng paa habang kumakain ng French Fries, cheese flavor. At may matapang pang nagbukas ng chips sa loob, yung amoy tae, pero wala talagang apektado. So since wala namang apektado dun sa suka ng bata, tinuloy ko na lang yung pagtatanong kay Al.

At nag-explain na nga si Al. Sabi niya, sasama na raw siya sa kilusan, you know, para, you know, kumilos. Tatapusin lang daw niya yung sem, e isang buwan na lang kaya yung natitira sa sem so malapit na yung sinasabi niya, yung pagkilos nga niya dun sa kikilusan niyang kilusan. Kailangan na raw niyang kumilos dahil sa marami nang nangyayari sa paligid, mga masamang pangyayari, hindi maganda, panget. Maraming bagay pa raw na kailangang ayusin. Hindi ko talaga siya maintindihan. Kung pagkilos lang pala ang gusto niyang mangyari, e di mag-aerobics class na lang siya para kumilos siya. Kung trip naman niyang mag-underground, e di mag-minero na lang siya, at saka wala naman siyang kailangang problemahin dahil successful yung rali namin, napaalis na namin yung presidenteng ayaw namin. Ewan ko, hindi ko makuha ang point ng pag-akyat sa bundok, pagtatakwil sa mga masasarap na bagay dito sa paligid while consuming a lifetime supply of kamote products. Saka iisa lang siya, ano kaya ang magagawa niya dun, at saka ang ganda-ganda na ng buhay niya sa eskwela naming--DOST scholar kaya siya tapos writer pa sa school paper namin. Nagrali na kami--puwede na yun. Panalo na kami. Di ko makuha kung bakit masyado pa siyang nagpapaka-rockstar superhero at sasama pa sa kung saang kilusan. Ewan ko, hindi ko makuha. Hindi. Hindi talaga. Hindi ko ma-explain.

Hindi na nga e. Hindi ko na nga ma-explain. Hindi. Wag na. Wala na.

Pero kung tutuusin, hindi ko naman talaga kayang ipaliwanag ang ugali ng Al na yan, kasi last year ko lang naman sila nakilala, pagkatapos kong makalipat ng kurso. Hindi naman makuwento ang taong yun, di tulad nina Glenda, Elsa, Jam, Cel, May, Arsini, Eli, Michelle at ang iba pa. Kasi galing ako sa ibang college noon tapos nasipa ako tapos nag-apply ako sa college ko ngayon tapos natanggap ako tapos nakilala ko silang lahat kasi taga-dun silang lahat sa college na yun. Naaalala ko pa…(Flashback) Naaalala ko pa nung binigyan ako ng donut ni Elsa, nung niregaluhan ako ni Jam ng baso, nung binigyan ako ni Michelle ng comics, nung kinuwentuhan ako ni Eli ng mga sexcapades niya, nung nire-recruit ako ni Cel sa mountaineer org nila, tapos nung kinakantahan ako ni May ng mga kantang ginawa niyang bastos yung lyrics. Naaalala ko pa ang lahat ng yun. Yun.

Si Arsini? A wala, nag-LOA kasi siya this sem kaya di ko na siya gaanong nakilala. Umuwi muna siya sa Mindanao, dun sa pamilya niya. Actually, sina Al, Glenda at Arsini, sila yung magkakatropa talaga, kaya lang umalis nga si Arsini kasi may pamilya na nga yun e medyo mahirap pagsabayin yung may asawa saka anak tapos may aral pa tapos wala pang pera dahil nasisante sa part-time job. So yun na nga, medyo nawala sa eksena si Arsini, tapos ako yung nakapasok. Si Elsa nga, di na rin papasok next sem kasi di na alam nung nanay niya kung saan kukunin yung dagdag na two hundred pesos per unit sa tuition fee ng school namin, so sabi ni Elsa magtatrabaho na lang siya para makatulong sa nanay niya. Baka ma-kick out naman si Eli kasi mukhang wala siyang ipapasang subject this sem, busy kasi siya masyado sa kanyang pagiging officer sa kanyang org. Yung iba naman, yung tulad nina Cel, Glenda at yung mga natira, pumapasa naman pero mukhang walang planong grumadweyt on time. Parang high school pa rin kasi, dapat sabay lagi ang sked, kapag di nagkapareho ng oras, ida-drop yung subject. Kung ma-incomplete, okey lang na i-enrol na lang uli. Ganun sila-forever friends at forever laidback.

Pero wala silang koneksyon sa kinukuwento ko. Wala talaga. Promise.

Ewan ko ba diyan kay Al, bigla na lang nanahimik uli nung kinulit ko na tungkol sa pagsama niya sa kilusan niya. Hindi ko naman daw maiintindihan kahit na ipaliwanag pa niya sa akin. Ako, hindi makakaintindi? Ako?

Ako?

Wala. Hindi ko ikukuwento ang buhay ko. Hindi. Ayoko. Hindi nga e. Wag na. Hindi.

Makalipas ang ilang araw (matrapik), bumaba na rin si Al, sa Philcoa siya bumaba kasi dun siya nakatira, kasi kadalasan kapag uuwi ka dun ka bababa sa inuuwian mo. Ako, naiwan pa ako dun sa loob ng bus, dun sa bus na may suka saka may nagwo-walkman saka may kumakain ng pagkaing amoy tae saka may nagkakamot ng paa habang kumakain ng French Fries. Mahaba pa kasi ang biyahe ko kasi dire-diretso na nga sa amin yung bus kasi dun nga yun paparada saka dun matutulog yung driver saka yung konduktor, dun nga sa Tungko. Sa Tungko nga e, e nasa Philcoa pa nga lang kaya nga bumaba na si Al. Saka ko lang napansin na medyo mainit pala sa loob ng bus. Tinignan ko nga uli yung tiket ko kasi sinigurado ko kung talagang aircon bus yung nasakyan ko. Sabi ng presyo sa tiket, aircon bus yung sinasakyan ko, pero medyo mahirap paniwalaan nung nagsimulang umusok sa loob ng bus. Mas lalong nasuka yung batang sumusuka na sa umpisa pa lang ng kuwento ko. Nakakaawa nga e kasi naiiyak na siya sa sobrang dami ng sinusuka niya. Pero ang nakakatawa, walang pa ring nakakapansin, mga pagod na lahat siguro at gusto na lang makauwi. Yung tuta na lang yung naki-jam sa bata, yung tutang nasa fishnet, yung lulutuin ng tatay ng bata pag-uwi nila. Sinabayan niya ng pagtae yung pagsuka ng bata. So yun, naghalu-halo na yung lahat ng amoy, tapos dumagdag pa yung lalaking katabi ko na dumudura dun sa likod nung bus, at hindi lang dura na laway kundi durang may plema, tinga at kung anu-ano pa. Sigurado ako kasi nung tinikman ko yung dura lasang plema at tinga naman talaga e, so sure ako na hindi laway lang yung dura ng mama. Mga tatlong bilyong ulit niyang ginawa yun, hanggang sa umabot na ako sa amin.

So yun, umabot na nga yung bus sa bahay namin. Ako na lang yung pasahero kasi nakababa na yung lahat ng tao. Yung driver, yung konduktor, saka yung suka, tae, plema, usok at mga balot ng French Fries at yung chips na amoy ebak na lang yung kasama ko. Hindi ko pa rin nakuha yung sinabi ni Al bago siya umalis. Hindi ko na talaga yata makukuha kahit kailan, ever. Tapos, yun na nga, pumarada na yung bus sa amin kasi nga dun matutulog yung driver saka yung konduktor. At nung bumaba ako, nakita ko yung nakasulat sa may harap ng bus: "Thank you, come again!". Napangiti nga ako, kasi alam kong bukas makalawa, masasakyan ko uli yung bus na yun. At guess what, nung nahiga na ako sa kama ko, kasama yung driver saka yung konduktor, kahit na naligo na kaming tatlo, naaamoy ko pa rin sa aming tatlo yung kapit ng suka, tae, usok at lahat-lahat sa katawan namin. Sa palagay ko, hindi na kaya ng ligo yung bahong kumapit sa amin, sa lahat ng sumakay sa bus na yun nung gabing kumain kami nina Al at Glenda sa Wendy's sa may EDSA.

Hindi. Wala na nga si Al e. Hindi nga e, hindi na siya apektado nung nangyari. Hindi na. Nauna na siyang bumaba. Hindi na. Wag na.

So yun. Ganun yung nangyari.

For comments and reactions to this article, please visit Tinig.com Forums.