Mahaba ang daan ng kalyeng dinaraanan
Ng mga anitong doon ay naninirahan
Ang yabag ng mga maligno ay nakaririndi
Tuwing nagtatakbuhan sa dilim ng gabi

Minsan sa kalye ang mga anito ay nag-alsa
Dahil ang punong Diablo raw ay nagwawala
Hindi matanggap na ninanakawan sila
Ng harap harapan ng isang pinunong lisya

Sa Kalyeng Itim ang lahat ay nagtipon
Lahat ay sumisigaw na ang Diablo ay itapon
Ibagsak! Ang sigaw nila ay ibagsak
At ang lahat ay bumuga ng apoy na nakasisindak

Di naglaon nagpakita sa lahat ang isang Bruha
At nagbigay pag-asa sa mga anitong naniniwala
Bumubula ang kanyang bibig sa pagbibigay
Ng matatamis na pangako na nakauumay

Lalong nagkagulo roon sa Kalyeng Itim
Dahil ibig iluklok ang Reyna ng Dilim
Humiyaw ng Bruha! Bruhang mukhang luya!
Ipalit, ipalit sa namumunong tanga!"

Bumaliktad ang malignong may dal'wang mukha
Nakiaanib sa krusada ng mga anitong gala
Sumama na rin ang relihiyosong may sungay
At sa Bruha ay nagpakita ng pakikiramay

Dahil sa dami ng anitong nagsidalo
Alumpihit ang Diablo sa pagbaba sa trono
Kahit na kapit tuko ito sa pamumuno
Tila ang lakas niya ay biglang nanlumo

Hindi naglaon ang Bruha ay nagwagi
Bumaba na sa trono ang Diablong sawi
nagdiwang ang tanan sa lahat ng pangyayari
Dahil ang pag-asa raw ay nakikitang muli

Ang anitong may maraming mata'y nagsilayag
Ngunit patuloy sa pagtitig sa Bruhang pinalad
Ang Kalyeng Itim ay muling naiwang naghihintay
Ng pagdayo ng mga anitong langkaylangkay

For comments and reactions to this article, please visit Tinig.com Forums.