Editoryal
Enero 21, 2008

Gustong palalain ni Gloria Macapagal-Arroyo at ng kanyang mga tauhan ang pambansang pagkamalilimutin. Ito kaya’y para malimutan na rin ang kanilang pagtataksil sa mga simulain ng People Power 2?

Matagal nang itinuro sa atin na “ang magnanakaw ay galit sa kapwa magnanakaw.” Ngunit sa pagkakataong ito, ang kriminal ay nagpalaya ng isang kapwa kriminal.

Ngunit kung hindi man magiging makatarungan ang hatol ng hukuman, hindi roon matatapos ang laban — sapagkat hindi lang sa hukuman mahuhugot ang katarungan sa usaping ito.

May mga panahong ang mga kabataan ay hinahamon ng mga kalagayan upang tumangan ng mabigat na pananagutan alang-alang sa bansang kinabibilangan. Isa ito sa mga panahong iyon.

Karamihan sa atin ay wala pang muwang noong Pebrero 22 -25, 1986 nang maganap ang unang EDSA People Power Revolution. Noon, ang Pilipinas ay naging modelo ng mapayapang pagbabago sa buong mundo. Sa pamamagitan ng pagkakaisa’t panalangin, napalayas ng mga mamamayan si Ferdinand Marcos, isang diktador na umagaw sa ating kalayaan at nagpasasa sa pera ng mga mamamayan. >>

“Habang ang buong bansa’y dumadalaw sa namayapang mga mahal sa buhay noong Nobyembre 1, sa Subic, Zambales ay may nangyayari palang isang karumal-dumal na krimen. Isang dalagang may 22 taong gulang ang ginahasa ng anim na sundalong Amerikano.”

“Panahon na ngayong dapat na lumitaw ang liwanag ng katotohanan; panahon nang ipakita na tayo’y may hiya, puri, at pakikisangkot. Panahon nang muling isiwalat at balikan ang tila nakalimutan nang mga dakilang aral ng mga nakalipas na pag-aalsa. Dapat nang kumilos tungo sa katotohanan, katarungan, at kalayaan.”