Hindi ba kayu nagtataka kung bakit puro love story na lang ang ginagawang pelikula sa sinehan at telebisyon dito sa Pilipinas?

Hanggang dito na lang ba ang kakayahan ng mga Pilipino pagdating sa paggawa sa sining ng pelikula?

Marami akong napagtanungan na manonood at ilang mga tao na may iba’t ibang propesyon. Sinabi nila na romantiko kasi ang mga Pilipino kaya ito ang madalas na pinagtutuunan ng pansin ng mga director. Alam nila na tatangkilikin ito. Iyong iba naman, sabi nila’y baka natatakot lang ang mga lumilikha na ibahin ang timpla ng Pilipino pagdating sa panonood ng pelikula. Natatakot silang malugi ang pelikula kung hindi ito love story.

Pero bakit iyong ibang pelikula ng banyaga, kahit hindi love story eh pinapanood ng tao?
Mapa-comedy;
Mapa-action;
Mapa-horror;
Mapa-suspense;
Mapa-fiction;
Mapa-animated;
o 3D?

Kung baga sa pagkain eh puro adobo na lang ang ihinahain sa tao. Iba’t ibang klase nga lang ng pagluluto, pero adobo pa rin.

Bakit ko ba ginawa to?

Gusto ko lang marinig ng mga lumilikha na may mga taong naghahanap ng ibang timpla ng pelikula. Walang love story, walang love team, isang sining ng babago sa panlasa ng mga Pilipino.

Matalino ang mga Pilipino pagdating sa sining. Alam ko na kayang gumawa ng ibang putahe ng mga direktor na kahihiligan ng manonood at tatangkilikin ito.