Ang jeepney — ang maituturing na isa pang pambansang sasakyang sumasagisag sa ating pagkamalikhain — ay makailang ulit nang itinampok at ipinagmalaki sa boung mundo. Hanggang ngayon, ang sasakyang ito ay nanatiling hari ng mga kalsada saang panig ng Pilipinas ka man mapunta.
Ang jeep o jeepney ay nagsimula sa mga tira-tirang sasakyan ng mga Amerikano noong World War 2. Ginamit ito bilang personal na transportasyon ng mga opisyal na sundalong Amerikano na nahahawig sa owner type jeep natin sa kasalukuyan. Pagkatapos ng digmaan, kasamang iniwan ng mga Amerikano rito ang mga sasakyang nagbunsod sa mga Pilipino upang gawin itong kapaki-pakinabang.
Sa iyong pagsakay sa jeep, mapapansin mo na ang pagkakadisenyo ng upuan nito ay magkaharap — ito ay upang makatipid sa maliit na espasyo. Kumpara sa mga bus, ang dyip ay limitado lang ang laki kaya kadalasa’y nagsisiksikan ang mga pasahero lalo na kung may malalaking taong naupo rito. Kapansin-pansin din na sa ganitong posisyon ang mga pasahero ay hindi nakatingin sa direksyong tinatanatahak ng sasakyan bagkus ay umaasa na lang sa pagiging pamilyar sa lugar na bababaan.
Masasabing tayong mga Pilipino ay maihahantulad sa pasahero ng jeep. Ipinauubaya natin ang takbo ng ating bansa sa mga lider natin. Hindi natin tinitingnan ang direksyong ating tinatahak. Ang tangi nating nakikita ay ang kamalian ng ating kapwa. May mangilan-ngilan namang handang manguna at magsakripisyo gaya ng mga umuupo sa unahan sa malapit sa tabi ng driver, bilang tagaabot ng bayad at sukli. Maihahalintulad natin sila sa mga lider ng NGOs na tumutulong para sa ikabubuti ng kanilang kababayan. Ngunit gaya natin, sila ay nanatiling pasahero rin ng sistemang ating ginagalawan. Gaya ng upuan sa mga dyip, nagsisiksikan tayo at nag-aagawan sa mga maliit na espasyong inilaan sa atin: sinisimbolo nito ang pagkamatiisin nating mga Pinoy. Sa gitna ng kahirapan, sa gitna ng kabi-kabilang pagsubok, nanatili tayong tahimik at sinasarili na lang ang ating mga hinaing na kaladalan ay nag-uudyok sa ating kapwa upang magsamantala.
Kung may simbolong angkop na sumagisag sa ating mga Pilipino, isa na marahil ang jeep. Sa kabila ng mga malalaki at makapangyarihang bansang sumakop sa atin, sa kabila ng pagpapahirap at pang-aaliping ating dinanas, heto tayo at tumayo at bumangon mula sa pagiging alipin upang magkaron ng sariling pamahalaan. Maaaring malayo pa ang ating lalakbayin upang makamit natin ang uri ng gobyernong tunay na magmamalasakit sa kapakanan ng ating bayan at ng mamayang Pilipino. Marami pa ang kailangan nating burahin sa ating pagka-Pilipino upang tuluyan magkaron tayo ng sarili nating pagkakilanlan gaya ng colonial mentality at pagiging inglesero ng mga opisyal sa ating gobyerno.
Harinawa’y dumating ang araw na ang mga Pilipino ay maihalintulad sa jeep mismo, at hindi lamang sa mga pasahero nito.
[...] nailathala sa Tinig.com noong Febrero 23, [...]